باید فراموشت کنم چندی ست تمرین می کنم! من می توانم! می شود؟ آرام تلقین می کنم.... حالم؟ نه، اصلا خوب نیست.... تا بعد، بهتر می شود!!! فکری برای این دلِ آرام ِ غمگین می کنم من می پذیرم رفته ای! و بر نمی گردی همین خود را برای درک این، صد بار تحسین می کنم کم کم ز یادم می روی این روزگار و رسم اوست این جمله را با تلخی اش صد بار تضمین می کنم.

+
نوشته شده در چهارشنبه نهم مرداد 1387ساعت 3:18 توسط Niyayesh
|
